'Alle privégegevens zijn te koop'     Meldplicht bij diefstal, verlies of misbruik persoonsgegevens

Welkom

Inleiding

Onderzoeken Mariëndijk

Onderzoeken Peter R. de Vries

De zaak Bolhaar

Onderzoeken Goderie van Groen

Geluidsfragmenten

Media

Strafdossier/Procesgang

Contact








Welkom bij Michel Kraay.nl


Volkskrant: Opeens een Crimineel

Een Vandaag: Phonehacking ook in Nederland?

HP de Tijd: De Zondebok


Information is the name of the game

Als eigenaar van een handelsinformatiebureau maakte ik negen jaar lang onderdeel uit van een groot informatienetwerk dat handelde in  vertrouwelijke tot zeer geheime informatie afkomstig uit databanken. De privé- en bedrijfsgegevens werden verwerkt in rapporten van hoge kwaliteit c.q. waarde voor verhaals-, fraude-, achtergrond-, acceptatie-, alimentatie-, krediet-, antecedenten-, opsporingsonderzoeken en verkregen uit openbare bronnen en middels 'pretexting' uit gesloten bronnen. Ongeveer 100.000 burgers en bedrijven waren doel van onderzoek in opdracht voor de top van de bovenwereld: Ing Groep, ABN-AMRO bank, Bouwfonds, Fortis Amev, Pels Rijcken & Drooglever Fortuijn (de landsadvocaat), De Brauw Blackstone Westbroek advocaten, Panorama, Tros Radar, Peter R. de Vries etc..

Het doel van deze site is de burgers een inkijk in de schimmige wereld van de illegale handel in vertrouwelijke persoons- en bedrijfsgegevens te geven. Burgers zijn onvoldoende bekend door wie en met welk doel er handel in privacygevoelige gegevens plaatsvindt en waar die informatie blijft. Naast de overheid bestaat 'Big Brother' ook in de vorm van bedrijven, die heimelijk handelen in vertrouwelijke  privé- en bedrijfsgegevens. Maar ook is deze site een scherpe waarschuwing voor ambtenaren en medewerkers van bedrijven die vertrouwelijke gegevens uit databanken beheren en daarom wetenschap dienen te nemen van het fenomeen 'pretexting'.

Mensen en bedrijven hebben steeds meer de behoefte om te beschikken over een goede informatiepositie. Daardoor is vanuit de samenleving een enorme vraag naar vertrouwelijke persoons- en bedrijfsgegevens, die langs officiële weg niet te achterhalen is. Banken, verzekeringen, advocaten, recherchebureaus, curatoren, schuldeisers, ex-echtgenoten, criminelen en de media: er zijn altijd partijen die meer willen weten dan uit openbare bronnen te destilleren valt en voor het nastreven van eigen doelstellingen verlangen naar niet openbare gegevens.

De vraag naar persoonsgegevens is groot omdat ze, direct of indirect 'informatie' over een persoon geven. Hierdoor zijn persoonsgegevens de puzzelstukken voor preventief en reactief  feitenonderzoek waarmee een partij zo volledig en betrouwbaar mogelijk in kaart kan worden gebracht. En al deze gegevens, met als doel objectieve waarheidsvinding komen van pas bij opsporings-, fraude-, achtergrond-, acceptatie-, alimentatie-, krediet-, marketing-, verhaals en antecedentenonderzoek. 

Daarom zijn databanken van overheidsinstellingen en bedrijven een gewild doelwit van privaat speurwerk, dat vooral steunt op de vaardigheid van 'pretexting': het onder valse voorwendselen en identiteit naar een bedrijf of overheidsinstelling bellen met het doel de medewerker met toegang tot de databank, daaruit onbewust vertrouwelijke persoons of bedrijfsgegevens telefonisch te laten uitlekken. Middels deze zeer effectieve methode van heimelijke informatiediefstal kan men alle vertrouwelijke informatie over een persoon of bedrijf achterhalen: GBA-, telefoon-, paspoort-, rijbewijs-, passagier-, bank-, uitkering-, werkgever-, voertuig-, justitiële-, medische-, CRI-, BKR-, fiscale en financiële gegevens.

Grootschalige illegale handel privé-gegevens – In Nederland wordt stelselmatig en op grote schaal illegaal gehandeld in persoonsgegevens. Medewerkers van instanties zoals de belastingdienst verstrekken informatie aan honderden illegale handelsinformatiebureaus. De bureaus gebruiken valse namen en misleiden medewerkers om persoonsgegevens los te krijgen. Zo leggen ze de hand op gegevens over uitkeringen, banksaldi of criminele antecedenten en spelen die gegevens door aan advocaten, banken,  …….(Parool 10 mei 2003).


Open your eyes, don’t hide

In een wereld waarin van alles in computersystemen staat geregistreerd, is het risico op weglekken aanwezig. Die informatie blijft daar niet altijd veilig staan, zolang er mensen toegang toe hebben. Niet langer is het nodig om als detective vuilnisbakken te doorzoeken. Wat telefoontjes naar bedrijven en overheidsinstanties volstaan om alles over een persoon of bedrijf te weten te komen. Als je maar een goed verhaal hebt om de kantoormedewerker te misleiden. Burgers staan er niet bij stil dat instanties en bedrijven die hun gegevens registreren onvoldoende bescherming bieden tegen buitenstaanders. En dat probleem wordt alleen maar groter door de koppeling van steeds meer informatiesystemen.

De opdrachten tot achterhalen van vertrouwelijke privé- en bedrijfsgegevens zijn afkomstig van overheden, advocaten, banken, verzekeraars, media en andere partijen. Het leidt tot een handel in informatie over burgers en bedrijven, die daar zelf onwetend over zijn. Dit informatieverkeer komt vrijwel nooit aan het licht en is de grootste blinde vlek rond het begrip´privacy´. Bij de aanpak van Justitie, toezichthouders en van alle gebelde bedrijven en instanties vallen veel kanttekeningen te plaatsen. Het laat zien dat privacy in feite allang niet meer bestaat als 'partijen' blijven azen op vertrouwelijke privé of bedrijfsgegevens uit databanken. En zolang de samenleving daar blind voor blijft zullen de 'opdrachtgevers' altijd vrijuit gaan en de Wet Bescherming Persoonsgegevens niets meer dan een symboolwetgeving zijn.

Het is tijd de werkwijze van de informatiebureaus in kaart te brengen, om zo de opdrachtgevers van de informatiebranche ter verantwoording te roepen. Pas dan kan de maatschappelijke discussie over privacy uitgaan van de keiharde praktijk: dat het begrip al bijna niet meer bestaat.


 
In hoeverre zijn bedrijven en de overheid tegenwoordig - nu op duizenden plaatsen gevoelige gegevens staan geregistreerd - nog wel in staat de privacy van burgers te beschermen?